“แอน อลิชา” เล่าวิกฤตวัยทองในวัย 47 เกือบทำบ้านแตก เหวี่ยงวีนขั้นหนัก หวั่นเป็นอัลไซเมอร์

“แอน อลิชา” วันนี้ควงลูกสาว “น้องริชา–น้องลิษา” เปิดใจปมจับลูกย้ายโรงเรียน! โดนลูกสาวงอนหนักเพราะแม่ลำเอียง เล่าภาวะวัยทองหนัก เหวี่ยงวีนคนในบ้าน จนหวั่นเป็นอัลไซเมอร์ ผ่านทางรายการ คุยแซ่บshow ช่อง One31

มีคนนึงเคยมารายการแล้ว?

แอน : น้องริชา ได้เงินจากป้าหนิงมาแล้ว มาหารายได้พิเศษ นวด ป้าหนิงให้เยอะนะ มาเป็นฟ่อนเลย หลังจากนั้นก็นวดไม่หยุดเลย

น้องๆ สองคนเพิ่งย้ายโรงเรียน เพราะอะไร?

แอน : มันเป็นหน้าที่ของพ่อกับแม่เนอะที่ต้องดูระบบการศึกษา ระบบการศึกษาบางแบบอาจไม่เหมาะกับเขา ตอนเราเลือกโรงเรียนให้ลูกๆ เราคิดๆ ว่าไอบีเป็นการเรียนแบบการเล่น บ้านเราท่องเที่ยวเยอะ เราเรียนรู้จากสิ่งที่เราเห็น เราคิดว่ามันเหมาะกับเขา แต่พอเขาเริ่มโตมาระดับนึง เราอยากมอบอะไรให้มากกว่าที่เขามีให้ ก็เลยลองย้ายโรงเรียนดูกันให้มันเข้มข้นขึ้น ก็เปลี่ยนมาเป็นวิชาการมากขึ้น ให้เจาะลึกมากขึ้น อย่างตัวเขาชอบดนตรี การวาดรูป กีฬา เราก็หาโรงเรียนที่ตอบโจทย์มากขึ้น

ย้ายโรงเรียนเป็นยังไงบ้าง?

ลิษา : ดีค่ะ เพราะว่าได้กินแซนวิชอร่อยๆ ที่โรงเรียนเก่าเขาไม่มีขนมให้กิน แต่ที่นี่เขาให้กินแซนวิชทู้กกวัน

ริชา : โรงเรียนใหม่ดีค่ะ มีไอติมให้กิน

แอน : ชอบมั้ย คุณครูเป็นไงบ้าง

ตอนรู้ว่าต้องย้ายโรงเรียน เราอยากไปมั้ย?

ริชา : ไม่ชอบและโกรธแม่ เพราะเพื่อนอยู่โรงเรียนเก่า

แอน : อยู่ในวัยที่กำลังเป็นแก๊ง เขาโตกันมาตั้งแต่อนุบาล ก็มีความผูกพันหลายๆ อย่าง ตอนตัดสินใจก็ลำบากใจนะ เพราะเคยผ่านการย้ายโรงเรียนมาสองครั้ง ก็คิดว่ามันยากเหมือนกัน มันเหมือนถูกแยก ลิษาไม่ค่อยห่วงเพราะยังเล็ก เราก็พาไปดูออฟชั่น ไม่ได้ตัดสินใจโดยเธอสองคนต้องย้ายตามที่ฉันสั่ง ให้ไปลองเทสต์ดูก่อน ให้ไปดูออฟชั่นว่าที่นี่มีอะไรที่เขาชอบมั้ย

แต่การย้ายโรงเรียนในครั้งนี้ มีคนร้องไห้หนักมาก?

แอน : แม่นี่แหละ (หัวเราะ) ตลกมาก คือเรามีความผูกพัน การที่ลูกไปโรงเรียน แม่ๆ ก็มีการสร้างสังคม เราก็สร้างสังคมมา 8 ปี เราเป็นมนุษย์แม่ที่เจอกันทุกวัน มีปัญหาเรื่องการเรียนใครอะไรก็ฝากกัน เรามีความผูกพัน วันสุดท้ายที่เราจะไปโรงเรียน เรามีโต๊ะที่นั่งกันประจำตอนกินข้าว ก็ร้องไห้ ต่อไปจะไม่เจอแล้ว ฉันในวัย 47 จะไปหาเพื่อนใหม่ได้ยังไงวะ ส่วนลูกไม่มีปัญหา

ริชา : หนูสนุกเพราะวันสุดท้ายของโรงเรียน

แอน : แต่แม่กอดครูร้องไห้ ฉันจะไม่ได้มาโรงเรียนนี้แล้ว

พอย้ายไปโรงเรียนใหม่ก็กลับมาโรงเรียนเดิม?

แอน : ใช่ คือวัย 47 จะ 50 แล้ว การหาเพื่อนมันไม่ง่ายนะ เรารู้สึกรักและผูกพันกับเพื่อนแม่ๆ ด้วยกัน ทุกวันศุกร์เราจะมีเวลาย้อนกลับมา มาเล่นเทนนิส มากินข้าว ก็แวะไปเจอกัน อาทิตย์ละครั้ง สัญญากันไว้ มันผูกพันจริงๆ

ปกติเด็กนักเรียนใหม่ต้องถือกระเป๋าเดินเข้าโรงเรียนสวยๆ แต่มีคนไม่ยอมเดิน นั่งรถเข็น ต้องเข้าเฝือก เกิดอะไรขึ้น?

ริชา : วันเกิดเพื่อนหนู หนูขาพลิกค่ะ

แอน : เริ่มเลยค่ะ วันจันทร์วันแรก ก็รถเข็นเลยทั้งอาทิตย์

สองคนนิสัยคนละขั้ว ใครเรียบร้อยกว่ากัน?

แอน : ริชาจะเรียบร้อย พูดอะไรก็ได้ ห้ามจับก็คือไม่ ขณะที่ลิษา อย่าจับนะ อย่าเพิ่งนะ อันนี้เหรอแม่ อันนี้ใช่มั้ย จะตรงข้ามนิดๆ แต่เขาจะมีความตลก ชอบแหย่พี่

อยู่กันสองคน มีทะเลาะกันแน่นอน?

แอน : คนมีลูกห่างกัน 3-4 ปี โตขึ้นจะรักกันมั้ย อันนี้อยากถามจริงๆ พอเขาเพศเดียวกัน เขามีความอยากจะเหมือน อยากจะแข่ง ริชาเริ่มโต เริ่มมีภาวะเริ่มมีฮอร์โมน อยากมีความเป็นส่วนตัว อยากแยก แต่ลิษาก็รักพี่เหลือเกิน อยากเกาะติดไปทุกที่ แต่พี่รำคาญ อยากมีสเปซ แต่ลิษาก็ไม่เข้าใจ

ริชาเริ่มรักสวยรักงาม?

แอน : วันเกิดปีที่แล้ว บอกว่าหนูไม่เอาของเล่น อยากได้อะไรนะ

ริชา : อยากได้เมคอัพ

แอน : อยากต่อเล็บยาว ทำผม ขอหน่อยตอนปิดเทอม ก็จะชอบความสวยความงาม ส่วนลิษาทำผม ปัดแก้ม ต้องขอร้องนะ ทำผมไปโรงเรียนตอนเช้า กลับมาไม่เหลืออะไรเลย เซอร์ๆ สายลุย

เด็กๆ ต้องมีโทรศัพท์มั้ย ให้ใช้มั้ย?

ริชา : ตอนหนูไปมองโกเลีย แม่ให้ใช้ แต่ตอนกลับมาที่บ้าน แม่ให้ใช้ไม่ค่อยเยอะ

ริชา : (ส่ายหน้า) ทำไม

แอน : คิดว่าเบสิกทั่วไป เราวัดจากตัวเราเป็นบรรทัดฐาน สมัยนั้นกว่าจะได้มือถือก็ ม. ปลาย แต่พอมานั่งคิดจริงๆ อาจมีอะไรที่ต้องเร็วขึ้น ด้วยสังคม ด้วยอะไรหลายๆ อย่าง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ตัวเขาเองไม่ได้มีความจำเป็น เพราะเรารับส่งลูกเองทุกวัน เขาไม่ได้มีช่วงห่างจากเรา ที่เขาไปมองโกเลียล่าสุด คุณพ่อขับมอเตอร์ไซค์จากวัชรพลไปรัสเซีย แล้วเขาอยู่ในช่วงปิดเทอม เขามีความใฝ่ฝันว่าอยากซ้อนมอเตอร์ไซค์คุณพ่อสักครั้งนึง ก็เลยให้บินไปเจอคุณพ่อที่จีน แล้วคุณพ่อมารับมอเตอร์ไซค์ที่จีน อยู่มองโกเลีย 10 กว่าวันแม่ขาดการติดต่อไม่ได้ ก็เลยให้มือถือเอาไว้ แล้วมีกรุ๊ปไว้คุยกัน

ใจคนเป็นแม่เป็นไง ลูกสาวซ้อนมอเตอร์ไซค์จากจีนไปมองโกเลีย 10 วัน?

แอน : จริงๆ พี่ริมีอาชีพเป็นนักท่องเที่ยว เดินทางเป็นทราเวลเลอร์ ฉะนั้นหลายทริปตั้งแต่เล็กๆ เขาโดนกระเตงไปเรื่อย แต่ครั้งนี้พ่อเขาบอกว่าเป็นความใฝ่ฝันของตัวเขาเองที่อยากให้ลูกซ้อนสักครั้ง เขามองแล้วว่าการไปมองโกเลียไม่ได้อยู่บนไฮเวย์ มันเป็นทุ่งกว้างๆ ไม่ได้มีรถมีอะไรซะเป็นส่วนใหญ่ เขาซื้อชุดครบครันเต็มสเต็ปมีไมโครโฟนคุยกับพ่อตลอดเวลา เขานัดแนะกับพ่อว่าถ้าจะลงจากรถให้สะกิดพ่อ

ริชา : ถ้าง่วงให้บอก

แอน : เพราะนั่งมอเตอร์ไซค์นานมาก ขับวันละ 300-400 กิโล แต่พอดีจะมีรถเซอร์วิสตาม เขาเลยนัดแนะกับพ่อว่าถ้าง่วงให้สะกิดบอกพ่อนะ ไม่งั้นหงายตกลงไป

สนุกมั้ย ได้นั่งมอเตอร์ไซค์ 10 วัน?

ริชา : (พยักหน้า) ตอนเราจอดและเห็นแกะ เขาไม่มีน้ำเราเลยต้องช่วยเขา ไปปั๊มน้ำให้แกะกิน มันน่ารัก หนูเห็นเบบี๋แกะด้วย หนูทำได้ทุกอย่าง หนูเก่งมาก เป็นที่พักของคนมองโกเลีย เราต้องเข้าทางซ้าย แต่ต้องก้าวขาขวาเข้าก่อน

แอน : เป็นธรรมเนียมของเขา ถ้าจะให้ของหยิบของ ต้องทำแบบนี้ (ยื่นมือให้ดู) เป็นการเรียนรู้ บ้านเราโชคดีที่พ่อเดินทางเยอะ ลูกเราได้อะไรเยอะมากจากการไปเห็นไปเจอวัฒนธรรมที่มันไม่เหมือนกับที่บ้าน

แอน : ห่วงสิ ทริปนี้ตีกับพี่ริ เราบอกว่าเฮ้ย มันเกินไป เราตีกันเรื่องมอเตอร์ไซค์ ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ ตั้งแต่ 1 คันจนตอนนี้มันเต็มบ้าน จนมันต้านไม่ไหวแล้ว มันต้านไม่อยู่ เขาบอกว่านี่เป็นอาชีพเขา เป็นเมคกิ้งมันนี่ของเขา เราได้แต่มีความเป็นห่วง แต่พอมีสองคนนี้เข้าไปเกี่ยวด้วย เราก็ต้องเมกชัวร์ เราก็เชื่อมั่นในตัวพี่ริแหละว่าเขาก็ต้องคิดมาแล้วว่าตรงไหนปลอดภัย เขาคงไม่ประมาท เป็นการเปิดประสบการณ์กับลูกด้วย จริงๆ เขาอยากให้ไปทั้ง 3 คน แต่เราดูแล้วมันลำบากมาก เลยบอกว่าอาจจะยัง ขอสบายๆ ขอห้องน้ำสะอาด

ริชา : ตอนหนูตื่น หนูเหนื่อย ได้ยินเขาพูดกับอาเจมส์ว่า ตอนนอนมีสไปเดอร์ (แมงมุม) ยักษ์อยู่ตรงหน้า แล้วดึงๆ ไป หนูก็ตื่นเลย เพราะหนูกลัวมาก แล้วหนูก็เห็นมันตัวใหญ่มาก ถ้าแม่ไปแม่จะไม่สนุกเลย ตอนเราตื่น เราต้องตื่นเช้าไปกินข้าวที่ไม่ค่อยอร่อย ตอนตื่นก็ขับรถนานมาก เราเปลี่ยนที่นอนทุกวัน แม่ไม่ชอบนอนแบบเปลี่ยนที่นอนบ่อยๆ

ลิษาเหมือนพ่อริมาก เป็นยังไง?

แอน : หนูชอบซิ่งๆ มั้ย เวลาพ่อขับมอเตอร์ไซค์ชอบเร็วๆ มั้ย

แอน : คนนี้ชอบ มีความเจ้าเล่ห์เหมือนพ่อ

บ้านนี้สองคนนี้ใช้เงินแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง?

แอน : ก่อนหน้านี้ ริชามีความประหยัด มัธยัสถ์ คิดไตร่ตรองการใช้เงิน อาจจะคล้ายๆ แม่ คิดว่านะ แต่ลิษามีเท่าไหร่ใจปั๊ม ใช้หมด เหมือนพี่ริเลย (หัวเราะ) ก่อนหน้านี้สกุชชี่มันดัง เราก็ให้บัดเจ็ตไป แม่ให้คนละ 1 พันบาท ริชาไปร้านแรกจะยืนดูพิจารณาก่อนว่าอันนี้เท่าไหร่ อันนี้ยังไง อันนี้เอาไว้ก่อน เอาแค่ชิ้นเดียว ขณะที่ลิษา ร้านแรกเอาหมดเลย เงิน 1 พันบาทหมดทันที

ริชา : หนูใช้แบบช้าๆ ถ้าหนูไม่อยากเอาแล้ว หนูก็เซฟเงินหนูจะได้ไปซื้ออีกวันหน้า

แอน : แต่ลิษาใจป้ำเหมือนพ่อ ใช้วันเดียวหมด วันนั้นเล่าให้พ่อเขาฟังว่าคนนี้ใช้เงินหมดกระเป๋าเลย เขาบอกรู้แล้วเวลาเราทำพินัยกรรมอะไรก็ตาม ให้ริชาเป็นคนดูแล (หัวเราะ) ไม่งั้นให้คนนี้ผลาญหมดแน่

สอนเรื่องการใช้เงินยังไง?

แอน : ก็ค่อยๆ ค่ะ จริงๆ เขายังไม่ค่อยรู้ค่าของเงินหรอก ทุกวันนี้เขาไม่เหมือนเราที่ต้องมีค่าขนมไปโรงเรียน ทุกวันนี้มันอิมพรูฟหมด อาศัยเมื่อก่อนซื้อของเราก็ไม่มีลิมิต เราก็อยากให้เขา หลังๆ เราบอกว่าเอาเงินชิ้นนี้ไปซื้อสามชิ้นได้ ก็ค่อยๆ ปรับ ค่อยๆ สอนกันไป เขาก็เริ่มเก็บเงิน แต่ลิษาใจป้ำ เอะอะอะไรเปิดตู้เก็บเงิน เด็กสมัยนี้จะไม่พกเงินสดแต่เขาจะมีแบงก์เวลาวันเกิดเขาจะใส่ออมสิน คุณตาให้ที่เป็นเอทีเอ็ม คนนี้จะกดแล้วบอกว่าแม่เอาเงินหนูไปเลย พี่เลี้ยงเอาไปเลย ทุกคนเอาเงินหนูไปเลย หนูอยากแบ่ง ซื้อนมซื้ออะไรในบ้าน แต่ริชา จะคืนเมื่อไหร่ ชัดเจน ลิษาสายเปย์รักเพื่อน ให้หมด

บางทีริชาจะงอนแม่ว่าเหมือนรักน้องมากกว่า?

แอน : แพนเป็นลูกคนโตเคยน้อยใจมั้ย เหมือนแม่ลำเอียงมั้ย

แพนเค้ก : มี (หัวเราะ) ทำไมแม่ต้องว่าเรา แต่ตามใจน้อง

ริชา : ใช่ มันไม่แฟร์

แพนเค้ก : แพนเข้าใจ (หัวเราะ)

แอน : ด้วยความที่เขาเป็นลูกคนโต เราก็รู้สึกว่าเขาน่าจะเข้าใจอะไร ด้วยความเขาเป็นคนง่าย เราพูดอะไรเขาก็ฟัง แต่ลิษาเราต้องใช้วิทยายุทธในการปราบมากกว่าคนนี้ บางทีหลายอย่างมันตึงเครียด เราก็จะพยายามบอกว่าโอเค ยูยอมก่อนได้มั้ย เพื่อให้ทุกอย่างมันสงบ แต่บางทีเราก็ลืมคิดแหละว่าเขาก็ยังเล็กมากอยู่ คำหน้าที่ว่าเป็นพี่ แต่คำว่าเป็นพี่ต้องเสียสละบ้านนี้ไม่มีนะ มีวันนึงทะเลาะกัน ขึ้นรถแล้วเขาอยากอยู่บ้าน ก็บอกว่ายูไม่มีสิทธิ์เลือก ยูต้องไปกับแม่เราต้องใช้วันนี้ด้วยกัน แล้วเขาโกรธมาก เขาไม่พูดกับแม่เลย ก็เลยบอกเอามือถือไป ถ้าไม่อยากพูดกับแม่ ก็พิมพ์มาให้หน่อยแล้วกัน 10 อย่างที่ยูชอบ 10 อย่างที่ยูไม่ชอบ 10 อย่างที่ยูเกลียด เขานั่งพิมพ์ๆ มานั่งตอนหลัง ข้อแรกเลยที่เห็นคือความไม่แฟร์ระหว่างเขากับน้อง ทำไมแม่ต้องตามใจน้องมากกว่า เราก็เลยแบบ ยากแล้ว ก็ค่อยๆ ปรับกัน บอกเลยนะว่ายาก ต้องใช้กลยุทธ์ แล้วเจอแม่วัยทอง ลูกพรีทีน (วัยก่อนเข้าสู่วัยรุ่น) โอ้โห เรื่องฮอร์โมนน่ากลัวมาก ต้องจัดการที่ตัวเองก่อน มานั่งคิดว่าเราไม่แฟร์จริงมั้ย ทำยังไง

อยากให้คุณแม่ปรับตรงไหน?

ลิษาอยากบอกอะไรคุณแม่มั้ย?

ลิษา : อยากให้แม่ขายเคลเยอะๆ

แอน : (หัวเราะถูกใจ) ทุกวันนี้ไลฟ์ขายของ (หัวเราะ)

เห็นว่ากฎบ้านแอนคือก่อนนอนต้องดีปทอล์กคุยกับลูกทุกคืน?

แอน : ใช่ มันเป็นอะไรที่เรารู้สึกว่าหลังเลิกเรียนเราจะไม่ค่อยได้อะไรจากเขา เขาเหนื่อย เขาประมวลอะไรในหัวมันเยอะ ไม่ต้องถามแล้ววันนี้เป็นยังไง เขาไม่ค่อยอยากคุยกับเรา แต่ช่วงก่อนนอน เป็นช่วงพรั่งพรู แล้วบ้านนี้นอนเร็วมาก ทุ่มครึ่งขึ้นบ้านนอน ปิดไฟแล้วต้องหลับ ให้นอน 10 ชม. เมื่อก่อนต้องหยุด ต้องนอน จะเครียดมาก แต่ช่วงหลังเป็นช่วงเราได้ใกล้ชิดกับเขา เราได้รู้ความลับ รู้ว่าอะไรเป็นยังไง เขารู้สึกยังไงตอนนี้ เราเลยมี 3 อย่างที่เราจะพูดกันทุกคนแลกกัน คือวันนี้ที่เจอแล้วชอบมาก ที่เราไม่ชอบเลย เราอยากจะทำอะไร ก็จะแลกกันสามคน ก็จะได้รู้

ปีนี้ 47 เห็นว่าเริ่มเข้าสู่ภาวะวัยทอง?

แอน : ตั้งแต่ปีที่แล้ว ซึ่งมันน่ากลัวมาก ถามสองคนนี้ได้ว่าเป็นยังไงบ้าง ฮอร์โมนแม่เป็นไง เล่าเลย

ริชา : โกรธ บ่น ร้อน โกรธ

แอน : (หัวเราะ) มีอยู่แค่นี้ เราก็ไม่รู้ เราไม่ได้ตั้งตัว เพราะเราคิดว่าวัยทองเป็นเรื่องไกลตัว เราคิดว่าคนอายุ 60 ถึงจะเริ่มมีภาวะวัยทอง ด้วยแอนมีลูก การทำลูกไม่ได้ธรรมชาติ เราทำอิ๊กซี่ เรามีการฉีดฮอร์โมนต่างๆ นานา ก็ทำให้ภาวะวัยทองเรา อาจกรรมพันธุ์ด้วย มาเร็วขึ้น

ตอนแรกไม่รู้ตัวเองเลย มีช่วงนึงที่ไม่อยากออกจากบ้าน ไม่อยากแต่งตัว ไม่อยากเจอเพื่อน นั่งอยู่กับโซฟา ไม่อยากทำอะไรเลย มีหน้าที่แค่ไปรับไปส่งลูก ทุกเช้าก็ทำเหมือนเดิมเป๊ะ เขาเคี้ยวข้าวเราก็หงุดหงิดขึ้นเร็วมาก บางทีนอนก็เหมือนมีอะไรไต่ตัว รื้อเตียงดูดฝุ่นทุกวันคิดว่ามีไรฝุ่น แล้วเคยเกิดเหตุการณ์ขับรถอยู่บนทางด่วน แล้วจำไม่ได้ว่าจะไปไหน น่ากลัวมาก เราเลี้ยวรถเข้าซ้ายแล้วถามตัวเองว่าฉันเป็นอะไร

พี่ริด้วย ก็บอกว่าแม่เป็นประสาท ทุกคนบอกว่าแม่บ้า ถึงขั้นนั้นเลย ทุกคนบอกว่าแม่เป็นอะไร ทั้งพ่อตัวเอง และสามี เริ่มพูด ก็เอ๊ะฉันไม่ปกติแล้ว จนเราร้อนวูบวาบ เหงื่อออก แม้แต่อยู่ในแอร์ แต่ร้อนจนอยู่ไม่ได้ มันจะตายเลย ก็คิดว่าใช่แน่ๆ เลยไปหาหมอ ไปเช็กฮอร์โมน

สรุปว่าฮอร์โมนศูนย์เลย เพศหญิงไม่เหลือเลย มันถึงมีอาการมาครบทุกประการ เช็กลิสต์ออกมามีทุกอย่าง เช็กทุกอันเลย หมอบอกว่ามาเร็วนะ แต่ด้วยภาวะหลายๆ อย่าง ทุกวันนี้หมอบอกว่าคนวัยนี้เริ่มมาเยอะขึ้น

ขับรถแล้วไม่รู้ไปไหน ภาพตัดเหรอ?

แอน : ไม่ได้ภาพตัด แต่จำไม่ได้ว่านัดใครไว้ จะไปไหน นึกไม่ออก หรือเห็นหน้าแพน รู้ว่าแพน แต่ปากคิดไม่ทัน นึกชื่อไม่ออก จนคิดว่าตัวเองจะเป็นอัลไซเมอร์ ไปตรวจหมดเลยนะ ไปหาหมออยู่ 2-3 เดือน สรุปเป็นวัยทอง ตอนนี้ดีขึ้น ทุกอย่างต้องผ่านการปรึกษา จริงๆ ปล่อยไปก็ได้ แต่ถ้าเราอยากมีความสุข เรามีลูก เรามีคนในครอบครัว เราอยากให้ทุกคนมีความสุข ทุกวันนี้แฮปปี้ขึ้น

ตอนนี้ดูแลสุขภาพตัวเอง ถึงขนาดไป Hyrox ไม่ได้ไปวันเดียว ไปสองวันติด?

แอน : ตั้งแต่มีลิษา ไม่ออกกำลังกายเลย 6 ปีนั่งเฉยๆ ไม่ทำอะไรเลย จนนั่งขายของ เจอพี่แมร์ ก็เลยชวนไป Hyrox ก็ดีนะ จากคนไม่ออกจากบ้าน ไม่ทำอะไรเลย สวนลุมฯ ตีห้าตื่นไปวิ่งได้ไงก็ไม่รู้ วิ่งวันละ 5-6 กิโล บังคับตัวเอง ทำทุกอย่าง และ Hyrox เราซ้อมตัวเองให้แข็งแรง เราจะดูดีอย่างเดียวไม่ได้ เราต้องแข็งแรง เพราะเรามีลูกช้า อยากเป็นคนอายุโตที่มีคุณภาพ

ความหวานกับพี่ริเป็นยังไง ยังสะกิดมั้ย?

แอน : สะกิดให้ไปไกลๆ (หัวเราะ) ไม่ใช่ จริงๆ ถ้าเห็นคู่เราตั้งแต่ 20 ปีที่ผ่านมา เราเริ่มจากความเป็นเพื่อน เราจะมีความแมน แล้วแอนไม่ใช่ผู้หญิงหวาน พูดเสียงดัง ลุยๆ หน่อย คู่เราไม่ค่อยแสดงความหวานกันเท่าไหร่ แต่รู้ว่าต้องการอะไร เข้าใจกัน ไม่จิกกัดไม่อะไรเขา จนบางทีมันก็แข็งกระด้าง นึกออกมั้ย

เราพยายามแสดงความรัก เวลาลูกๆ อยู่ด้วย เขาเป็นยังไง?

แอน : เราเริ่มเห็นความแข็งกระด้างของตัวเองอยู่ในลูก เราเห็นบางบ้านกอดรัดฟัดเหวี่ยงแล้วเขาน่ารักจังเลย เขาจะเป็นยังไงเราต้องทำให้ดูก่อน ตัวเองเลยพยายามปรับเปลี่ยนตัวเอง เพราะพี่ริไม่ค่อยอยู่บ้าน ฉะนั้นสองสาว เวลาคุณพ่ออยากกอด ก็จะเหมือนแม่ ไม่นัวเนีย ไม่เข้าหาคุณพ่อ แม่ก็เลยต้องทำให้ดู จับมือเดินห้าง สองคนนี้ยืนดูแบบ อะไร มันใช่เหรอ ภาพไม่คุ้นตา เขาก็มีการแทรกระหว่างกลาง แม่ทำไร

เวลาคุณพ่อคุณแม่สวีตกันทำยังไง?

แอน : ตอนเด็กๆ ทะเลาะกับริชาแย่งพ่อ เราก็บอกว่านี่แฟนฉัน เขาก็บอกว่าไม่ใช่ เอาพ่อไปกอด

จะเข้าวงการเหมือนพ่อแม่มั้ย?

แอน : แล้วแต่เขาเลย เอาจริงๆ ทุกวันนี้เราให้อิสระทางความคิด แต่ถ้าถามใจเราไม่ได้อยาก เรารู้ว่ามันเหนื่อย ลำบาก เรารู้ว่าวิธีหาเงินสมัยนี้ เหนื่อยน้อยหาเงินได้มากมีหลายวิธี แต่ก็แล้วแต่เขา

คลิกเพื่ออ่าน ข่าวบันเทิง เพิ่มเติม

今天，Ann Alicha和她的女儿Nong Richa和Nong Lisa公开谈论了转学这件事！她透露，女儿们非常难过，因为她们觉得她有偏见。她还谈到了更年期的严重症状，包括情绪波动和对家人易怒，甚至担心自己会患上阿尔茨海默病。这些内容都在One31频道的节目“Kuy Saap Show”中进行了讨论。

这个节目里有人之前上过我们的节目吗？

安：瑞查从宁阿姨那里得到了钱，就用这些钱去给人按摩赚外快。宁阿姨给了她很多钱，一大叠。之后，她就停不下来按摩了！

我的两个兄弟姐妹最近转学了。为什么？

安：了解教育体系是父母的责任。有些教育体系可能并不适合他们。当初我们为孩子选学校时，认为IB课程是以游戏为基础的学习方式。我们家经常旅行，所以我们从所见所闻中学习。我们觉得这种方式很适合他们。但随着孩子们长大，我们希望他们能接受到更多，所以我们尝试让他们转到一所更严谨、更注重学术、更深入的学校。例如，他们喜欢音乐、绘画和运动，所以我们寻找了一所更能满足他们这些兴趣的学校。

转学过程如何？

丽莎：太棒了，因为我可以吃到美味的三明治。我以前的学校不发零食，但这里每天都给我们发三明治。

里查：新学校很棒。他们还有冰淇淋吃。

安：你喜欢吗？老师怎么样？

当我们得知必须转学时，我们想去吗？

里查：我讨厌我妈妈，也很生气，因为我的朋友们都在我以前的学校。

安：她们现在正处于形成小团体的年纪。她们从幼儿园起就一起长大，所以彼此之间有很多感情。这个决定很艰难，因为她们已经转学两次了，我觉得这会很不容易。感觉就像要分开一样。我不太担心丽莎，因为她还小。我们带她们去了解了各种选择。我们没有按照我的指示做决定；我们先让她们去体验一下，看看有没有她们喜欢的。

但是这次转学却引起了很多人的哭泣？

安：是我！（笑）真好笑。我们关系很亲密。孩子们上学后，妈妈们都会建立起自己的社交圈。我们已经建立了八年这样的圈子。我们每天都见面。如果有人在学习上遇到问题，我们会互相帮助。我们之间的联系非常紧密。开学前的最后一天，我们像往常一样一起吃午饭，我哭了。我想：“我都47岁了，以后怎么交新朋友呢？”我的孩子们倒是不介意这一点。

里查：我玩得很开心，因为那天是学校的最后一天。

安：可是我妈妈抱着老师哭了。我以后不会再来这所学校了。

转学到新学校后，你是否又回到了原来的学校？

安：是的，47岁，快50岁了，交朋友并不容易。我们和妈妈的朋友们有着很深的感情。每个星期五，我们都会抽出时间回来，打打网球，吃顿饭，每周都互相串门一次。我们彼此都做出了承诺；这是一种真挚的情谊。

通常情况下，新生们都会拎着书包，仪态大方地走进学校，但有些学生却拒绝走路，选择坐轮椅，甚至有人需要打石膏。这是怎么回事？

里查：我在朋友生日那天扭伤了脚踝。

安：我们开始吧。星期一是第一天，接下来一周都要用购物车。

性格截然相反的两个人，谁更有礼貌？

安：瑞查很懂事，她什么都敢说，如果你说“不”，她就是真的不。莉萨则恰恰相反——“别碰”、“还没到时候”、“妈妈，就到这儿了吗？”“就到这儿了吗？”她很逗，喜欢捉弄妹妹。

情侣同居，难免会有争吵，对吧？

安：年龄相差三四岁的孩子长大后会彼此相爱吗？我真的很想问这个问题。如果是同性别的孩子，他们会渴望像对方一样，彼此竞争。瑞查正在长大，开始经历荷尔蒙变化，想要隐私，想要独立生活。但丽莎非常爱她的妹妹，恨不得时时刻刻都黏着她。可妹妹却觉得烦，想要一些私人空间，丽莎却不理解。

瑞查开始在意自己的外表了吗？

安：去年我过生日的时候，我说我不要玩具。那我想要什么呢？

瑞查：我想要化妆品。

安：我想留长指甲，换个新发型。我好想在课间休息的时候好好化妆。至于丽莎，我得求她帮我做头发和涂腮红。我希望她早上精心打理好自己的头发，然后回来的时候头发乱糟糟的，像个假小子一样，随时准备出门。

儿童需要手机吗？他们可以使用手机吗？

里查：我去蒙古的时候，我妈妈让我用它，但是我回家后，她就不怎么让我用了。

里查：（摇头）为什么？

安：我觉得这很基本，我们以自己为标杆。以前，高中之前你都用不上手机。但仔细想想，现在因为社会和其他很多因素，事情发展得可能更快了。不过他自己不需要手机，因为我们每天都接送孩子。他根本没有时间离开我们。他最近去蒙古的时候，他爸爸骑着摩托车从瓦恰拉蓬一路骑到俄罗斯，当时他正好放假。他一直梦想着能坐爸爸的摩托车，所以我们让他飞到中国去见他爸爸，他爸爸在那里取回了摩托车。他在蒙古待了十多年，我不能和他失去联系，所以我给他买了一部手机，我们还建了一个群聊保持联系。

一位母亲看着女儿骑摩托车从中国到蒙古，历时10天，会是什么感受？

安：其实，里是个职业旅行家。他从小就跟着父母到处旅行。但这次，他父亲说，让儿子至少坐一次摩托车后座是他自己的梦想。他意识到去蒙古的路不是高速公路，而是广袤无垠的平原，没有汽车之类的交通工具。他买了一整套装备，包括一个麦克风，以便全程和父亲通话。他还嘱咐父亲，如果他想下车，就轻轻推他一下。

里查：如果你困了就告诉我。

安：因为我骑摩托车的时间很长，每天要骑300-400公里。但幸运的是，有一辆服务车跟着我们，所以他们和我爸爸约定好，如果我犯困，就推他一下，不然我会摔下来。

骑摩托车十天好玩吗？

里查：（点头）我们停车看到羊的时候，它们没水喝，所以我们就帮了它们。我们打水给羊喝。它们太可爱了。我还看到了小羊羔。你什么都能做，你真棒。这是蒙古包。我们要从左边进去，但是要先迈右脚。

安：这是他们的习俗。如果你要送别人东西，就得这样做（用手示范）。这是一种学习方式。我们很幸运，我父亲经常旅行，所以我们这些孩子从观察和体验与家乡不同的文化中学到了很多东西。

安：我当然担心。我跟里为了这次旅行吵了一架。我跟他说：“哎，这太过分了。”从第一天到现在，我们一直在争论摩托车的事。一开始只是一辆摩托车，现在整个房子都充斥着摩托车的话题了。真是受不了。他说这是他的职业，是他赚钱的方式。我们只能担心，但既然牵扯到他们俩，我们就必须确保安全。我们相信里会考虑清楚哪里安全，不会粗心大意。这对孩子们来说也是一次很好的经历。其实，他想让我们三个都去，但我们觉得太麻烦了，所以就说也许现在还不行。我们想要更轻松一些，而且洗手间要干净的地方。

瑞查：我醒来的时候很累。我听到他跟詹姆斯叔叔说，他睡觉的时候，面前有一只巨大的蜘蛛，一直在拽他。我吓坏了，立刻就醒了。我看到了那只蜘蛛有多大。如果妈妈去了，她肯定玩得不开心。我们醒来后，不得不早起吃早餐，早餐并不好吃。然后我们开了很长一段路。我们每天都换地方睡觉。妈妈不喜欢总是睡在同一个地方。

丽莎长得真像她爸爸里玛。为什么这么说呢？

安：你喜欢速度吗？你喜欢爸爸骑摩托车飞驰吗？

安：我喜欢这个。他像他父亲一样狡猾。

这两个人在这栋房子里花钱的方式截然不同？

安：以前，瑞查很节俭，花钱很谨慎，可能跟妈妈很像。但丽莎不一样，她有多少钱就花多少，跟她姐姐瑞查一样（笑）。以前，捏捏乐很流行，所以我们给她们每人定了1000泰铢的预算。瑞查去第一家店的时候，会先站在那里，仔细考虑价格、款式，然后决定要不要只买一件。而丽莎，在第一家店就把所有东西都买了！1000泰铢瞬间就花光了。

里查：我慢慢用。如果我不再需要它了，我就把钱存起来，以后再买。

安：但丽莎和她父亲一样慷慨。她一天就能把钱全部花光。那天我告诉她父亲她花了多少钱，他说：“现在我知道了，以后我们立遗嘱什么的，就让瑞查来管理吧。”（笑）不然，她肯定会把钱全挥霍掉。

如何教人们理财？

安：这是一个循序渐进的过程。其实，他还不真正理解金钱的价值。现在，他不像我们一样有零花钱上学。一切都在好转。以前，我们对买东西没有限制，想给他买什么就给他什么。最近，我们告诉他，这些钱可以买三样东西。我们正在慢慢调整和教他。他开始存钱了。但是丽莎非常慷慨。她每次得到东西都会打开存钱罐。现在的孩子都不带现金了，但她有纸币。在她生日那天，她会把纸币放进爷爷送给她的自动取款机存钱罐里。她会把钱取出来，然后说：“妈妈，拿走我的钱！保姆，拿走！大家，拿走我的钱！我想分享！我要买牛奶和家里的东西！”但是瑞查，她什么时候还钱呢？很明显。丽莎花钱大手大脚，她很爱她的朋友，什么都给她们。

或许瑞查对妈妈感到不满，认为妈妈更爱弟弟妹妹？

安：潘，作为家里的老大，你有没有过怨​​恨？觉得妈妈偏袒你？

煎饼：是啊（笑）。妈妈为什么要训我们？不过我会让妹妹如愿的。

里查：是的，这不公平。

Pancake：Pan明白了。（笑）

安：因为她是老大，我们觉得她应该更懂事。她性格随和，也听我们的话。但对于丽莎，我们需要更多技巧来管教她。有时候气氛会变得紧张，我们会试着说：“好吧，你能先让步一下，缓和一下气氛吗？”但有时候我们会忘记她还很小。当老大并不意味着要牺牲；在我们家可不是这样。有一天我们吵架了。我们上了车，她想待在家里。我告诉她：“你没得选。你必须跟妈妈一起去；我们需要一起待一天。”她非常生气，不肯跟我说话。所以我告诉她：“拿着你的手机。如果你不想跟我说话，就写下你喜欢的十件事，你不喜欢的十件事，以及你讨厌的十件事。”她开始打字，我首先注意到的是她和她妹妹之间的不公平。为什么妈妈总是更偏爱她妹妹？我们当时就想：“这越来越难了。”我们不得不慢慢调整。说实话，这真的很难。我们需要一些策略。要同时照顾一个正经历更年期的母亲和一个即将进入青春期的女儿——荷尔蒙的变化真是太可怕了。我们首先要控制好自己。我们坐下来思考：“我真的对她不公平吗？我们该怎么办？”

你希望你母亲在哪些方面做出改变？

丽莎有什么想对妈妈说的吗？

丽莎：我希望妈妈能多卖些羽衣甘蓝。

安：（爽朗地大笑）现在我通过直播卖东西。（笑）

我听说安妮家的规矩是，她每天晚上睡觉前都必须和孩子们进行一次深入的谈话？

安：是啊，放学后，我们基本听不到他说话。他很累，脑子里想着很多事。别问他今天过得怎么样，他根本不想跟我们说话。但睡前，他会把所有事情都倾诉出来。我们家睡得很早，晚上7点半就睡了。我们上楼，关灯睡觉，必须睡。我们需要10个小时的睡眠。以前，如果我们不得不停下来睡觉，我们会非常焦虑。但最近，我们和他更亲近了，我们了解了他的秘密，知道了发生了什么，知道了他现在的感受。所以我们现在有三件事可以一起聊：分享我们今天喜欢什么，不喜欢什么，以及我们想做什么。我们三个人互相交流想法，互相学习。

今年我47岁了，我觉得自己开始进入更年期了？

安：自从去年以来，那段时间真是太可怕了。你可以问问这两个孩子她们的情况，她们的孕激素水平怎么样，告诉我一声。

里查：生气、抱怨、愤怒、怒不可遏。

安：（笑）就是这样。我们之前不知道，也没做好准备，因为我们以为更年期还很遥远。我们以为人们要到60岁才会开始经历更年期。因为我有孩子，而且我们没有自然受孕；我们做了卵胞浆内单精子注射（ICSI），还注射了各种激素，这可能导致我的更年期提前到来，也可能是遗传因素造成的。

起初，我甚至没意识到自己出了什么问题。有一段时间，我不想出门，不想穿衣服，也不想见朋友。我就那样瘫在沙发上，什么都不想做。我唯一的责任就是接送孩子。每天早上我都重复着同样的事情。孩子们咀嚼食物的时候，我很快就会感到烦躁。有时候，睡觉的时候，感觉好像有什么东西在身上爬。我每天都会清理床铺，用吸尘器吸尘，以为是尘螨。还有一次，我开车在高速公路上，突然想不起来自己要去哪里。那感觉太可怕了。我把车停到左边，问自己：“我到底怎么了？”

我妹妹Ri也说妈妈精神有问题。大家都说妈妈疯了，事情发展到那种地步。每个人都在问她到底怎么了，就连我爸和我老公也开始这么说。我开始想，“哎，我好像不正常了。”然后我开始出现潮热，大量出汗，即使在空调房里也受不了，感觉自己快要死了。我觉得肯定出了什么问题，就去看医生检查激素水平。

简而言之，激素水平为零；体内完全没有雌激素。这就是所有症状出现的原因。检查清单上列出了所有症状。医生说这种情况出现得比较早，但由于各种因素，医生表示如今这个年龄段的女性出现这种情况的频率越来越高。

开车的时候突然不知道要去哪儿了。画面是不是突然中断了？

安：不是记忆力衰退，而是我记不住和谁约好见面，也记不住要去哪儿。我什么都想不起来。或者，我明明看到潘的脸，知道是潘，但我的嘴却无法表达出来，也记不住名字。我甚至怀疑自己得了阿尔茨海默病。我做了全面的检查，看了两三个月的医生。结果发现是更年期。现在我好多了。所有的事情都需要好好沟通。其实，我本来可以就此作罢，但如果我们想要幸福，我们有孩子，我们有家人，我们希望每个人都幸福。我现在更快乐了。

我现在非常注重健康，甚至连续两天都去了Hyrox健身房？

安：自从丽莎出生后，我已经六年没怎么运动了。我一直无所事事，直到开始卖东西。我遇到了泰国名人P'Mae（Mae），她建议我试试Hyrox。效果很棒。以前我几乎不出门，什么都不做，现在我每天早上五点起床去伦披尼公园跑步。我也不知道自己是怎么做到的，但我每天都能跑五六公里。我强迫自己去做每一件事，而Hyrox训练让我们变得更强壮。我们不能只拥有好身材，我们也要拥有强健的体魄，因为我们是大龄生育，我们希望成为优秀的成年人。

你和P'Ri的恋情进展如何？还在追求她吗？

安：（笑）不，说真的，如果你了解我们过去20年的关系，就会知道我们是从朋友开始的。我们俩都比较像假小子，我不是那种温柔贤淑的女人。我说话声音大，也比较爱冒险。我们不怎么表达爱意，但我们知道自己想要什么，我们互相理解，也不会唠叨或批评对方。有时候甚至会有点严厉，你知道吗？

我们努力表达爱意。孩子们在身边的时候怎么样？

安：我们开始在孩子们身上看到我们自己的固执。我们看到一些家庭拥抱亲吻，心想：“他们怎么能这样？” 我们觉得必须先示范给他们看。所以我努力改变自己，因为里很少在家。所以，当她们的爸爸想拥抱她们时，两个女儿的反应就像妈妈一样——不亲昵，也不靠近他。所以我必须示范给她们看。在商场里牵着手走着，她们看着，心想：“什么？这样对吗？” 这景象对她们来说很陌生。她们甚至会试图挤到我们中间，问：“妈妈在干什么？”

你的父母在彼此亲昵时会有什么表现？

安：小时候，我和瑞查为了爸爸吵架。我跟她说：“他是我的男朋友”，但她却说不是，然后抱住了爸爸。

她会追随父母的脚步，进入演艺圈吗？

安：这取决于他自己。说实话，现在我们都给了他充分的思考自由。但如果你问我，我并不希望这样。我知道这很累也很困难。我知道现在有很多赚钱的方法，既省力又能获得更高的回报。但这最终还是取决于他自己。

点击阅读更多娱乐新闻。