“อัลลิเกเตอร์” ปลาปากจระเข้ เอเลี่ยนอันตราย ไม่ดุร้าย-กินไม่ได้

ตามล่าหา “ปลาอัลลิเกเตอร์” หรือ “ปลาจระเข้” หลังหลุดออกจากบึงสำราญ ต.ศาลาแดง อ.บางน้ำเปรี้ยว จ.ฉะเชิงเทรา กว่า 300 ตัว ในช่วงเกิดน้ำท่วมหนัก เมื่อต้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมา “อัลลิเกเตอร์” จีจัดเป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ มีสถานะเป็นสัตว์น้ำต่างถิ่นรุกราน (Invasive Alien Species) ฟันแหลมคม ถือปลาล่าเหยื่อและเป็นปลากินเนื้อ เมื่อหลุดลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติก็จะกินปลาตัวเล็กเป็นอาหาร หากพบเจอห้ามนำไปทำอาหาร แต่ให้ใช้วิธีการทำลายด้วยการ “ฝัง” ทันที

ปลาอัลลิเกเตอร์ หรือปลาจระเข้ ที่บึงสำราญ หรือ บึงสำราญฟิชชิ่ง เลี้ยงไว้ เพื่อบริการนักท่องเที่ยวต่างชาติให้เข้ามาตกท้าทายความสามารถเลี้ยงไว้ในมีจำนวนมากกว่าที่หลุดออกไปกว่า 300 ตัว

เจ้าหน้าที่ประจำบึงสำราญ บอกว่า ขณะนี้มีชาวบ้านที่จับได้และส่งกลับคืนเพียง 60 ตัว โดยทางเจ้าของให้ราคารับซื้อคืนตัวละ 1,000 บาท ส่วนที่เหลือคาดว่าอยู่ในแหล่งน้ำธรรมชาติ ซึ่งปลาชนิดนี้สามารถอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำทั่วไปได้ แต่ไม่สามารถนำไปบริโภคได้ เนื่องจากไข่ของปลามีพิษ ทำให้เกิดอาการแพ้เป็นอันตรายต่อร่างกาย หากใครเจอหรือจับได้ แนะนำให้ทำลายด้วยการนำไปฝังกลบอย่างเดียว

“อัลลิเกเตอร์” ปลาปากจระเข้ เอเลี่ยนอันตราย ไม่ดุร้าย-กินไม่ได้

“ปลาที่หลุดไปเลี้ยงมานานกว่า 10 ปี มีขนาดตั้งแต่ 3 – 60 กิโลกรัม มีขนาดความยาวประมาณ 2-3 เมตร ปลาอัลลิเกขยายพันธุ์หรือออกลูกในแหล่งน้ำธรรมชาติของไทยไม่ได้ เพราะที่มีถิ่นกำเนิดจากอเมริกา หากจะผสมพันธุ์จะต้องอยู่ในอุณหภูมิที่มีความเย็น”

ข้อมูลระบุว่า ปลาอัลลิเกเตอร์ มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนปากยาวคล้ายกับจระเข้หรืออัลลิเกเตอร์ รูปร่างกลมยาว ตากลมสีดำ บริเวณลำตัวจรดหางคล้ายปลา มีครีบเล็กใต้ท้อง 2 ครีบคู่ ใต้ท้องสีขาว บริเวณปลายหาง ใกล้หางมีครีบใหญ่อีก 2 ครีบ ซึ่งโคนหางด้านบนมีขนาดใหญ่กว่าโคนหางด้านล่างอย่างเห็นได้ชัดเจน ครีบหางกลมมนเป็นรูปพัด เป็นปลาที่กระจายพันธุ์อยู่ในแหล่งน้ำจืดต่าง ๆ เช่น แม่น้ำ หรือทะเลสาบ ของสหรัฐอเมริกาทางตอนใต้ เช่น รัฐฟลอริดา และหลุยส์เซียนา

มีปากเรียวยาวเหมือนอัลลิเกเตอร์ ที่ภายในมีฟันที่แหลมคม 2 แถว ประมาณ 500 ซี่ ใช้สำหรับงับเหยื่อก่อนที่จะกลืนลงไป เกล็ดของปลาอัลลิเกเตอร์มีความหนาและแข็ง ลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมเหมือนเพชร มีสารเหมือนกับสารเคลือบฟันเคลือบอยู่ มีความคมเมื่อถูจะถูกบาดทำให้เกิดบาดแผลได้ อินเดียนแดง ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของอเมริกาใช้เกล็ดของปลาอัลลิเกเตอร์ทำเป็นหัวลูกศร

ปลาอัลลิเกเตอร์สามารถที่จะดำรงชีวิตอยู่ได้ในแหล่งน้ำที่มีคุณภาพต่ำ มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำต่ำ เช่น น้ำที่ขุ่นข้นสภาพพื้นน้ำเป็นโคลน เนื่องจากมีถุงลมที่ทำหน้าที่เสมือนปอดช่วยในการหายใจ ทำให้สามารถขึ้นมาฮุบอากาศบนผิวน้ำได้ ถือกำเนิดขึ้นมานานกว่า 100 ล้านปีแล้ว ในยุคเดียวกับไดโนเสาร์ยังมีชีวิตอยู่ ด้วยขนาดลำตัวที่ใหญ่และเกล็ดที่แข็งแรงทำให้ปรับตัวและอยู่รอดได้มาจนถึงปัจจุบัน

มีความยาวโดยเฉลี่ยได้ถึง 6–7 ฟุต น้ำหนักมากกว่า 100 ปอนด์ มีอายุขัยได้มากถึง 60 ปี ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ แต่ก็มีคำกล่าวอ้างจากนักตกปลาพื้นถิ่นว่า เคยพบเห็นตัวที่ยาวถึง 14 ฟุต ในปี ค.ศ. 1987 และในปี ค.ศ. 1910 ที่รัฐมิสซิสซิปปี มีผู้จับตัวที่มีความยาวถึง 10 ฟุตได้ จึงจัดเป็นปลาน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในสหรัฐอเมริกา และเป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก

ตัวที่มีความยาว 10 ฟุต ในปี ค.ศ. 1910 ด้วยขนาดที่ใหญ่และรูปลักษณ์ที่น่ากลัว ทำให้ปลาอัลลิเกเตอร์เป็นที่ร่ำลือว่าทำร้ายมนุษย์ในพื้นที่ต่าง ๆ เช่น ในฤดูร้อน ค.ศ. 1932 ที่หลุยส์เซียนา มีรายงานว่าเด็กผู้หญิงรายหนึ่งถูกปลาอัลลิเกเตอร์ทำร้ายที่ขา ขณะที่เธอลงไปใกล้ทะเลสาบพร้อมกับพี่ชายวัย 13 ขวบของเธอ แพทย์ที่ทำการรักษาเธอ เป็นแพทย์มานานกว่า 40 ปี ได้บันทึกไว้ว่าไม่เคยเห็นบาดแผลที่เหวอะหวะแบบนี้มาก่อน เหมือนกับเข็มหยาบ ๆ ที่เจาะทะลุกระดาษ ซึ่งหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นรายงานตามคำบอกเล่าของพี่ชายเธอว่า เป็นการกระทำของปลาอัลลิเกเตอร์ความยาว 7 ฟุต

ก่อนทศวรรษที่ 30 ปลาอัลลิเกเตอร์ยังพบได้กระจายไปทั่วสหรัฐอเมริกา ต่อมาในปี ค.ศ. 1933 คณะกรรมการตกปลาเท็กซัสได้มีมติล่าทำลายปลาอัลลิเกเตอร์ครั้งใหญ่ เนื่องจากถูกพิจารณาว่าเป็นต้นเหตุของการสูญพันธุ์ของปลาพื้นเมืองชนิดต่าง ๆ เนื่องจากปลาอัลลิเกเตอร์เป็นปลากินเนื้อขนาดใหญ่ ที่อาจหากินได้วันละ 2 ครั้ง กินอาหารมากกว่าขนาดน้ำหนักตัวของตัวเอง 3 ทศวรรษผ่านไป มีปลาอัลลิเกเตอร์นับล้านตัวที่ถูกกำจัดไป

แต่ในความเป็นจริงแล้ว ปลาอัลลิเกเตอร์เป็นปลาที่ไม่ดุร้าย ไม่ทำร้ายหรือกินมนุษย์เป็นอาหาร แต่จะกินปลาต่าง ๆ เป็นอาหาร รวมถึงสัตว์ปีกเช่น นกเป็ดน้ำ ได้ด้วย แต่จะกินอาหารชิ้นที่พอที่จะกลืนลงไปได้เท่านั้น เมื่อจับเหยื่อได้แล้วกรามจะล็อกแน่นเพื่อไม่ให้เหยื่อดิ้นหลุด เนื่องจากส่วนหัวมีเนื้อที่ยึดติดกับแผ่นเกล็ดที่แข็งเหมือนเกราะติดกับข้อต่อส่วนคอทำให้แลดูส่วนลำคอลาดโค้ง ทำให้มีแรงงับจำนวนมาก ก่อนที่จะกลืนเหยื่อลงไปในคอ หากจับได้แล้วเหยื่อยังไม่ตาย ก็จะรอให้ตายเสียก่อน

ปัจจุบันปลาอัลลิเกเตอร์หลงเหลือเฉพาะภาคใต้ของสหรัฐอเมริกา และถูกอนุรักษ์ ปลาอัลลิเกเตอร์เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬา โดยมักจะตกได้ในช่วงพลบค่ำก่อนพระอาทิตย์จะตก โดยใช้เหยื่อเป็นชิ้นปลาเช่น ปลาบัฟฟาโล ซึ่งเป็นปลาซัคเกอร์ชนิดหนึ่ง และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และจัดแสดงตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ

อย่างไรก็ตาม ปลาดังกล่าวสามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ในที่เพาะเลี้ยงได้แล้ว และมีปลาที่มีสีแตกต่างจากปลาดั้งเดิมในธรรมชาติ เช่น ปลาพลาตินั่ม ที่มีลำตัวสีขาวแวววาว ซึ่งมีราคาแพงกว่าปลาปกติหลายเท่า มีปลาที่ถูกเลี้ยงไว้ตั้งแต่เล็ก ๆ เมื่อโตเต็มที่ ผู้เลี้ยงไม่สามารถเลี้ยงต่อไปได้ จึงปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาติต่าง ๆ ไม่ใช่แหล่งกำเนิดดั้งเดิม เช่น จีน ไทย ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในพื้นที่นั้น ๆ ได้

ภาพจากเพจ : ที่นี่บางน้ำเปรี้ยว/บีงสำราญ

น้ำท่วม-ปลาตาย "ขยะพิษกากสารเคมี" ไหลบ่าเมืองปราจีน

น้ำท่วมบางน้ำเปรี้ยว

บึงสำราญบางน้ำเปรี้ยว

10月初，泰国北柳府邦南坡县沙拉登街道的萨姆兰池塘遭遇严重洪灾，300多条短吻鳄逃逸。目前，当局正在全力搜寻这些逃脱的短吻鳄。短吻鳄是原产于北美洲的大型淡水鱼，被视为入侵物种。它们牙齿锋利，是掠食性肉食动物。在自然水域中，它们以小型鱼类为食。如果发现短吻鳄，切勿食用，应立即掩埋销毁。

布恩萨姆兰钓鱼池饲养的鳄雀鳝是为了让外国游客有机会垂钓并挑战他们的钓鱼技巧。已有超过300条鳄雀鳝逃脱。

汶萨姆兰村官员表示，目前为止，只有60条这种鱼被村民捕获并放生。鱼的主人愿意为每条鱼支付1000泰铢的报酬。其余的鱼据信仍在天然水道中。这种鱼几乎可以在任何水体中生存，但由于其鱼卵有毒，可能引起过敏反应，因此不可食用。建议任何发现或捕获这种鱼的人将其掩埋销毁。

鳄雀鳝是一种危险的外来物种，但它并不具有攻击性，也不能食用。

“这些鱼已经在人工饲养环境下生长了10多年，体重从3公斤到60公斤不等，体长约2-3米。鳄鱼无法在泰国的天然水域繁殖，因为它们原产于美洲，需要低温环境才能繁殖。”

资料显示，鳄雀鳝的特征是：吻部细长，形似鳄鱼；体型圆润细长；眼睛呈圆形，黑色；从身体到尾部都呈现出鱼的特征。它的腹部下方有两对小鳍，腹部呈白色，尾部附近还有两个较大的鳍。尾鳍上基部明显大于下基部。尾鳍呈圆形扇形。这种鱼分布于美国南部（包括佛罗里达州和路易斯安那州）的各种淡水栖息地，例如河流和湖泊。

鳄雀鳝的吻部细长，与鳄鱼相似，吻部两侧各有两排约500颗锋利的牙齿，用于在吞食前抓住猎物。它们的鳞片厚实坚硬，呈菱形三角形排列，表面覆盖着一层类似牙釉质的物质。这些鳞片锋利无比，容易割伤人。美洲原住民曾用鳄鳞制作箭头。

鳄雀鳝能在溶解氧含量低的劣质水体中生存，例如浑浊的泥水，因为它们拥有类似肺的气囊，可以通过浮出水面呼吸。它们起源于一亿多年前，与恐龙处于同一时期。庞大的体型和坚韧的鳞片使它们能够适应环境并生存至今。

它们平均体长6-7英尺，体重超过100磅，寿命可达60年。雌性比雄性体型更大，但当地渔民声称在1987年见过长达14英尺的个体，1910年在密西西比州也捕获过一条10英尺长的个体。这使它们成为美国最大的淡水鱼，也是世界上最大的淡水鱼之一。

1910年，一条身长十英尺的鳄鱼，体型庞大，外表凶猛，因在各地袭击人类而臭名昭著。例如，1932年夏天，路易斯安那州一名年轻女孩和她13岁的弟弟在湖边玩耍时，据报道遭到鳄鱼袭击，腿部受伤。为她诊治的医生是一位从医四十余年的资深医师，他表示从未见过如此触目惊心的伤口，如同粗糙的针头刺穿纸张一般。当地报纸援引她弟弟的描述报道称，袭击者是一条七英尺长的鳄鱼。

20世纪30年代以前，短吻鳄广泛分布于美国各地。1933年，德克萨斯州渔业委员会发起了一场大规模的短吻鳄捕杀行动，认为短吻鳄是导致许多本土鱼类灭绝的罪魁祸首。这是因为短吻鳄体型庞大，是肉食性鱼类，一天可以进食两次，每次的食量都超过自身体重。三十年后，数百万条短吻鳄惨遭灭绝。

事实上，鳄雀鳝并不具有攻击性，它们不会伤害或捕食人类。它们以各种鱼类，甚至像鸭子这样的鸟类为食，但只吞食足够小的猎物。一旦捕获猎物，它们的下颚就会紧紧咬住，防止猎物逃脱。这是因为它们的头部，以及附着在颈部关节处的坚硬鳞片，使颈部呈弯曲状，从而在吞咽猎物前能牢牢抓住猎物。如果猎物尚未死亡，它们会等待猎物死亡后再将其整个吞下。

短吻鳄现在仅分布于美国南部，并受到保护。它们是一种很受欢迎的垂钓鱼类，通常在日落前的黄昏时分捕捞，用鱼块作饵，例如水牛鱼（一种吸盘鱼）。它们也常被作为观赏鱼饲养，并在各种水族馆中展出。

然而，这些鱼现在可以人工繁殖，而且还有一些品种的颜色与野生同类有所不同，例如白金鱼，它拥有闪亮的白色鱼身，价格也比普通鱼贵很多倍。有些鱼从小就开始饲养，但当它们成年后，饲养者就无法再继续饲养，只能将它们放生到各种天然水体中，而不是放生到它们原本的栖息地，例如中国或泰国，这可能会对这些地区的生态环境造成影响。

图片来自页面：这里是 Bang Nam Priao/Bing Samran。

洪水泛滥，鱼类大量死亡：“有毒废物和化学残留物”淹没了巴真府。

邦南坡发生洪水。

邦萨姆兰 邦南普里奥